\u{1F3A8}

استروپ کلاسیک رنگ و کلمه

نوع متن

این چیست؟

آزمایش اصلی سال ۱۹۳۵ توسط جان ریدلی استروپ. شرکت‌کنندگان باید هنگام تعارض کلمه و رنگ، رنگ جوهر کلمات رنگی را نام ببرند. این پرمطالعه‌ترین و بازتولیدشده‌ترین الگو در روان‌شناسی شناختی است و پایه همه انواع دیگر استروپ را تشکیل می‌دهد.

چه چیزی را اندازه‌گیری می‌کند؟

تداخل شناختی پایه میان خواندن خودکار و نام‌گذاری کنترل‌شده رنگ. تفاوت زمان واکنش میان آزمون‌های همخوان (کلمه و رنگ مطابق) و آزمون‌های ناهمخوان (کلمه و رنگ متعارض) شدت اثر تداخل استروپ را کمّی می‌کند.

چگونه کار می‌کند

  1. 1کلمات رنگی (قرمز، آبی، سبز، زرد) را می‌بینید که با رنگ‌های جوهر متفاوت نمایش داده می‌شوند.
  2. 2وظیفه شما نام بردن رنگ جوهر است، نه خواندن کلمه.
  3. 3برای مثال، اگر «قرمز» را با جوهر آبی ببینید، پاسخ درست آبی است.
  4. 4برای هر آزمون تا حد امکان سریع و دقیق پاسخ دهید.
💡

نکته جالب

اثر استروپ چنان استوار است که در فرهنگ‌ها، زبان‌ها و گروه‌های سنی مختلف کار می‌کند، هرچند شدت اثر متفاوت است. از زمان کشف آن در سال ۱۹۳۵ هزاران بار بازتولید شده و آن را به یکی از قابل‌اعتمادترین یافته‌های کل روان‌شناسی تبدیل کرده است.